oszczerca

oszczerca (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto rzuca oszczerstwo

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	oszczerca	oszczercy
dopełniacz	oszczercy	oszczerców
celownik	oszczercy	oszczercom
biernik	oszczercę	oszczerców
narzędnik	oszczercą	oszczercy
miejscownik	oszczercy	oszczercach
wołacz	oszczerco	oszczercy
depr. M. i W. lm: (te) oszczerce

przykłady:

(1.1) W Ruskiej Prawdzie, najstarszym zbiorze praw Rusi Kijowskiej, wymienione zostały kary dla oszczercy.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. oszczerstwo n, oszczerczyni ż

przym. oszczerczy

przysł. oszczerczo

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. szczerzyć

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) calumniator
• bułgarski: (1.1) хулител m
• duński: (1.1) bagtaler w, bagvasker w
• farerski: (1.1) ærumeiðari m, æruskemmari m
• francuski: (1.1) calomniateur m
• interlingua: (1.1) calumniator
• karaimski: (1.1) камаз

źródła: