ostaniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ostaniec (język polski)[edytuj]

ostaniec (1.1)
wymowa:
IPA[ɔˈstãɲɛʦ̑], AS[ostãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji; zob. też ostaniec w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ostanie n, zostanie n, zostawanie n
czas. ostać się dk., zostać dk., zostawać ndk.
przym. ostańcowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: