osełka

osełka (język polski)

osełka (1.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sztabka z piaskowca służąca do ręcznego ostrzenia metalowych narzędzi

(1.2) etn. owalna bryłka masła

(1.3) gw. (Śląsk Cieszyński) med. zewnętrzna oznaka przepukliny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	osełka	osełki
dopełniacz	osełki	osełek
celownik	osełce	osełkom
biernik	osełkę	osełki
narzędnik	osełką	osełkami
miejscownik	osełce	osełkach
wołacz	osełko	osełki

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) ostrzyć na osełce

(1.2) osełka masła

synonimy:

(1.1) ostrzałka, marmurek, gw. brus, brusiec

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. osełkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hone, oilstone, whetstone, burr; (1.2) pan (of butter), butterball
• baskijski: (1.1) zorroztarri, geztera
• francuski: (1.1) affiloir m
• hiszpański: (1.1) piedra de afilar ż, piedra de amolar ż; (1.2) pella (de mantequilla) ż
• niemiecki: (1.1) Wetzstein m, Abziehstein m, Schleifstein m
• rosyjski: (1.1) точи́льный ка́мень m, осело́к m; (1.2) брусо́к m
• ukraiński: (1.1) точи́льний ка́мінь m, брусо́к m; (1.2) брусо́к m
• węgierski: (1.1) fenőkő, kaszakő
• wilamowski: (1.1) wecśtaen m, wecśtan m; (1.2) weḱ putter ż
• włoski: (1.1) cote ż; (1.2) panetto m, panino m

źródła: