osadzać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: osądzać

osadzać (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. osadzić)

(1.1) umieszczać kogoś gdzieś
(1.2) umieszczać coś gdzieś, mocować na czymś lub w czymś
(1.3) tworzyć realia dla czegoś
(1.4) powodować naniesienie osadu, powstanie złóż czegoś
(1.5) chem. dodając odczynnik do roztworu, wytrącać osad
(1.6) przen. dawać nauczkę, przyhamowywać czyjeś zapędy
(1.7) jeźdz. nagle zatrzymywać
(1.8) łow. osaczać zwierzynę
(1.9) przest. ogrod. sadzić naokoło
(1.10) przest. wojsk. zajmować pozycję; otaczać wojskiem

czasownik zwrotny niedokonany (dk. osadzić się)

(2.1) ulegać osiedleniu gdzieś
(2.2) tworzyć osad; być nanoszonym gdzieś
(2.3) chem. tworzyć osad w roztworze; wytrącać osad
(2.4) jeźdz. nagle zatrzymywać się
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lokować, osiedlać
(1.2) oprawiać, przytwierdzać, umocowywać
(1.3) umiejscawiać
(1.5) strącać, wytrącać
(1.9) obsadzać
(1.10) obsadzać, zajmować
(2.1) osiedlać się
(2.3) strącać się, wytrącać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. osad mrz, osadzanie n, osadnik mos/mrz
przym. osadniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: