ork

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Orkörk

ork (język polski)[edytuj]

ork (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskoosobowy

(1.1) lit. fant. rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Za goblinami szli orkowie, a za orkami cała chmara innych obrzydliwych stworów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) potwór
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. orkowy
przym. orkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. orcus
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ork w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ork w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

ork (język czeski)[edytuj]

ork (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) lit. fant. ork
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

ork (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) siła[1]
odmiana:
(1.1) en ork, orken; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. orka
przym. orkeslös
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 349, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.

ork (język węgierski)[edytuj]

ork (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) lit. fant. ork
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: