orecchiuto

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

orecchiuto (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/o.rek.'kju.to/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) długouchy, kłapouchy[1]
odmiana:
(1.1) lp orecchiuto m, orecchiuta ż; lm orecchiuti m, orecchiute ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. orecchia ż, orecchietta ż, orecchino m, orecchio m, orecchione m
czas. orecchiare
przym. orecchiabile, orecchiante
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. orecchio
uwagi:
źródła:
  1. Maria K. Podracka, Uniwersalny słownik włosko-polski. Dizionario universale italiano-polacco, Wydawnictwo REA, Warszawa 2004, ISBN 83-7141-522-2.