orecchio

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

orecchio (język włoski)[edytuj]

orecchio (1.1)
wymowa:
IPA/o.'rek.kjo/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. ucho
(1.2) słuch
(1.3) przen. zagięty róg (kartki)
odmiana:
(1.1-3) lp orecchio; lm orecchi m, orecchie ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) orecchio assolutosłuch absolutny
synonimy:
(1.1) orecchia
(1.2) udito
(1.3) orecchia, piega, becca
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. orecchia ż, orecchietta ż, orecchino m, orecchione m
czas. orecchiare
przym. orecchiabile, orecchiante, orecchiuto
związki frazeologiczne:
anche i muri hanno orecchieściany mają uszy
aprire gli orecchinadstawiać uszu
essere tutto orecchizamieniać się w słuch
etymologia:
wł. orecchia
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Części ciała
źródła: