ordnen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ordnen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɔʁdnən] wymowa ?/i IPA[ˈɔʁdnətə] IPA[ɡəˈʔɔʁdnət]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) układać, ułożyć, porządkować, uporządkować
odmiana:
(1.1)[1] ordn|en (ordnet), ordnete, geordnet (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ordnung ż, Ordner m, Ordnerin ż
przym. geordnet
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: ordnenabordnenanordnenbeiordneneinordnenumordnenunterordnenverordnenzuordnen
źródła: