oratorski

oratorski (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) potrafiący wypowiedzieć się w sposób właściwy dla oratora, krasomówczo, także: świadczący o takiej umiejętności

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	oratorski		oratorska	oratorskie	oratorscy	oratorskie
dopełniacz	oratorskiego		oratorskiej	oratorskiego	oratorskich
celownik	oratorskiemu		oratorskiej	oratorskiemu	oratorskim
biernik	oratorskiego	oratorski	oratorską	oratorskie	oratorskich	oratorskie
narzędnik	oratorskim		oratorską	oratorskim	oratorskimi
miejscownik	oratorskim		oratorskiej	oratorskim	oratorskich
wołacz	oratorski		oratorska	oratorskie	oratorscy	oratorskie

przykłady:

(1.1) Całą tą (sic!) rozmowę uważał za popis oratorski, nie przyjmował poważnie.

(1.1) Talent oratorski nie każdemu jest dany i dlatego, gdy charakter przyjęcia nie wymaga toastu, a okoliczności nie skłaniają kandydata na Demostenesa do wygłoszenia mowy, lepiej nie szukać laurów na tym polu.

(1.1) Pamiętają też jego imponujący styl oratorski, ale już nie to, co właściwie mówił.

składnia:

kolokacje:

(1.1) popis / talent / kunszt / zapał / konkurs oratorski • mówić / przemawiać po oratorsku

synonimy:

(1.1) krasomówczy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. oralność ż, oralizm mrz, oracja ż, orator mos, oratorka ż

przysł. oratorsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) oratorical
• bułgarski: (1.1) ораторски
• duński: (1.1) oratorisk
• hiszpański: (1.1) oratorio
• rosyjski: (1.1) ора́торский
• ukraiński: (1.1) ора́торський
• włoski: (1.1) oratorio

źródła: