oprych

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oprych (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) gw. (Warszawa) pot. bandyta, drobny przestępca, chuligan, awanturnik, zbir
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kobzacz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. opryszek m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Gwara warszawska
tłumaczenia:
zobacz listę tłumaczeń w haśle: bandyta
źródła: