oprawka

oprawka (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) coś w czym się osadza inne przedmioty

odmiana:

przykłady:

(1.1) Miał jakieś sto sześćdziesiąt centymetrów wzrostu, okrągłą twarz przyozdobioną czarnym wąsem, a na nosie okulary o prostokątnych szkłach w czarnych oprawkach.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. oprawny, oprawa ż

czas. oprawiać, oprawić

przym. oprawny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) frame, rim, bracket, socket
• duński: (1.1) indfatning w, ramme w

źródła: