oporny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oporny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niepoddający się żadnym wpływom
(1.2) taki, który stawia opór
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) krnąbrny, nieposłuszny, odporny, trudny, uparty, wytrzymały
(1.2) kłopotliwy, odporny, zacinający się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. opornik mrz, oporność ż, opór mrz
czas. opierać ndk., oprzeć dk.
przym. oporowy
przysł. opornie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: