opatrzność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

opatrzność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈpaṭʃnɔɕʨ̑], AS[opaṭšność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. opieka bóstwa
(1.2) przeznaczenie
(1.3) st.pol. przezorność[1]
odmiana:
(1.1-2) blm
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) Boża opatrzność
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. opatrzenie n
związki frazeologiczne:
oko opatrznościpalec opatrzności
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 81.