omomierz
omomierz (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ɔ̃ˈmɔmʲjɛʒ], AS: [õmomʹi ̯ež], zjawiska fonetyczne: nazal.• zmięk.• i → j ⓘ
- podział przy przenoszeniu wyrazu: o•mo•mierz
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik omomierz omomierze dopełniacz omomierza omomierzów / omomierzy celownik omomierzowi omomierzom biernik omomierz omomierze narzędnik omomierzem omomierzami miejscownik omomierzu omomierzach wołacz omomierzu omomierze
- przykłady:
- (1.1) Dopuszczalne jest przyłączanie przewodów linii strzałowej do zapalarki elektrycznej na stanowisku odpalania, po uprzednim skontrolowaniu oporności obwodu strzałowego omomierzem strzałowym[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ohmmeter
- duński: (1.1) ohmmeter n
- francuski: (1.1) ohmmètre m
- hiszpański: (1.1) ohmímetro m
- norweski (bokmål): (1.1) ohmmeter n
- norweski (nynorsk): (1.1) ohmmeter n
- nowogrecki: (1.1) ωμόμετρο n
- szwedzki: (1.1) ohmmeter n
- źródła:
- ↑ Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 czerwca 2002 r. w sprawie nabywania, przechowywania i używania środków strzałowych w zakładach górniczych, Dz.U. 2002 nr 92 poz. 818