Przejdź do zawartości

okwitnąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

okwitnąć (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ɔˈkfʲitnɔ̃ɲt͡ɕ], AS: [okfʹitnõńć], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. okwitać)

(1.1) aspekt dokonany od: okwitać
odmiana:
(1.1) koniugacja Vc lub rzad. koniugacja Va, okwitł / okwitnął[1][2]; lub
przykłady:
(1.1) Miejsce żonkili i narcyzów zajęły aksamitki, margerytki i jakieś wysokie, sztywne łodygi o kielichowatych, purpurowych kwiatach. Bez okwitłteraz jaśmin przeciskał białe pąki przez oka siatki[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: okwitać
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „okwitnąć” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „okwitnąć” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  3. Martyna Żandarska-Ochnik, Pan wichrów i powiewów, 2008