okularnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

okularnik (język polski)[edytuj]

okularnik (1.1)
okularnik (2.1)
wymowa:
IPA[ˌɔkuˈlarʲɲik], AS[okularʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. ktoś, kto nosi okulary

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zool. Naja naja[1], duży jadowity wąż mający brązowe lub piaskowe ubarwienie i rysunek okularów na kapturze szyjnym; zob. też kobra indyjska w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Między nami po ulicy, pojedynczo i grupkami, snują się okularnicy ze skryptami.[2]
składnia:
kolokacje:
(2.1) okularnik indyjski
synonimy:
(2.1) kobra indyjska
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. okular m, okulary nmos, okularki nmos, okularzyska nmos
zdrobn. okularniczek m
forma żeńska okularnica ż
przym. okularowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. okular + -nik
(2.1) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Naja naja w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. A. Osiecka: Okularnicy