Przejdź do zawartości

okrąglak

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: Okrąglak

okrąglak (język polski)

[edytuj]
okrąglak (1.1)
okrąglaki (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) pot. okrągły budynek[1]
(1.2) okrągły kloc drewna, o średnicy kilku, kilkunastu centymetrów, zwykle okorowany[1][2]

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) choreogr. kurpiowski taniec ludowy, rodzaj oberka granego w dość wolnym tempie[3]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Jeszcze na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku okrąglak służył jako miejsce stacjonowania nieczynnych parowozów, tendrów oraz jako warsztat, w którym szkolono przyszłych mechaników kolejowych[4].
(1.2) Legar środkowy tworzy okrąglak nie okorowany o długości 276 cm i średnicy 11 cm, znajdujący się w odległości 25 cm od legara południowego[5].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rotunda
(2.1) cochany, suwany, chlapok
antonimy:
(1.2) krawędziak
hiperonimy:
(1.1) budynek
(1.2) klocek
(2.1) oberek
hiponimy:
holonimy:
(1.2) mygła
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. okrąg m, okrążenie n, okrążanie n, okręgówka ż, okrągły m, Okrąglak m, Okręglica ż, zaokrąglanie n, zaokrąglenie n
zdrobn. okrąglaczek m
czas. okrążać ndk., okrążyć dk., zaokrąglać ndk., zaokrąglić dk.
przym. okrągły, okrężny, okrąglusieńki, okrągluteńki, okrąglutki, okrągluśki, okręgowy, krągły
przysł. okrągło, na okrągło, okrężnie, okrąglutko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. okrąg + -ak
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „okrąglak” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Adam Adamowicz, Samuel Orgelbrand, Encyklopedyja powszechna, t. 19, Warszawa: nakładem S. Orgelbranda, 1865, s. 825.
  3. Grażyna Dąbrowska Tańce Kurpiów Puszczy Zielonej, Centralna Poradnia Amatorskiego Ruchu Artystycznego, Warszawa 1967, s. 107
  4. Piotr Rogoziński Okrąglak w: „Kronika Wielkopolski”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2007, s. 106
  5. Józef Kaźmierczyk Ku początkom Wrocławia. Warsztat budowlany i kultura mieszkalna Ostrowa Tumskiego od X do połowy XI wieku, Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 1991, ISBN 8385218289, s. 67