okolicznik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

okolicznik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ɲik], AS[okolʹičʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram.  część zdania określająca czasownik; zob.  też okolicznik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W zdaniuCzytał książkę z wielkim zainteresowaniem”, wyrażeniez wielkim zainteresowaniempełni funkcję okolicznika.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  okolica f , okoliczność f 
przym.  okolicznikowy, okolicznościowy, okoliczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: