ogrodniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ogrodniczka (język polski)[edytuj]

ogrodniczka (1.1)
wymowa:
IPA[ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka], AS[ogrodʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ogrodniczka pielęgnuje kwiaty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ogród m, ogródek m, ogrodnictwo n, ogradzanie n, ogrodzenie n
forma męska ogrodnik m, ogrodniczek m
czas. ogrodzić, grodzić ndk., ogradzać ndk.
przym. ogrodniczy, ogrodzeniowy, ogrodowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: ogrodnik
źródła: