ofiarnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ofiarnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. składający ofiarę, poświęcający się[1][2]
(1.2) rel. składający ofiarę, kapłan
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ofiarować ndk.
rzecz. ofiara ż
przym. ofiarniczy, ofiarny
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. ofiara + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2018, ISBN 83–01–19910–4.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło ofiarnik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.