ofensywa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ofensywa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔfɛ̃w̃ˈsɨva], AS[ofẽũ̯syva], zjawiska fonetyczne: nazal.samogł.+n/m+szczelin.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) masowe pojawienie się czegoś
(1.2) atak dużych sił wojska na wielkim obszarze lub na całym froncie
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ofensywa plotkarskich czasopism.
(1.2) W styczniu 1945 roku ofensywa Armii Czerwonej gigantycznie rozpoczęła się na całym froncie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
szturm, szarża, wypad, działania zaczepne, agresja, inwazja, interwencja, atak, najazd, napad, napaść, uderzenie, natarcie, nawała
antonimy:
defensywa, obrona, opór, przeciwstawienie się, działania obronne, ucieczka, odwrót, wycofanie się, rejterada, kontratak, kontruderzenie, kontrofensywa, przeciwnatarcie, przeciwuderzenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ofensywny
przysł. ofensywnie
rzecz. ofensywność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. offendere, offensum - uderzyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: