Przejdź do zawartości

odrzucić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

odrzucić (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ɔḍˈʒut͡ɕit͡ɕ], AS: [oḍžućić], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. odrzucać)

(1.1) aspekt dokonany od: odrzucać
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przecież to znakomite gimnazjum, które zapewnia wspaniałe perspektywy! Tyle innych dziewcząt musiałyśmy odrzucić, choć rodzice nas na kolanach błagali[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. odrzutowiec mrz, odrzut mrz
przym. bezodrzutowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odrzucać
źródła:
  1. Henryk Grynberg, Życie ideologiczne, osobiste, codzienne i artystyczne, Warszawa: Świat Książki, 1998, ISBN 8371295863, OCLC 41658016.