odczytać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

odczytać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔṭˈʧ̑ɨtaʨ̑], AS[oṭčytać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.udziąs. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) aspekt dokonany od: odczytywać
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Od dłuższego czasu przyglądał się bacznie to Zygmuntowi, to stadu chmur. Z wyrazu twarzy nieznajomego trudno było jednoznacznie odczytać, co sobie myślał o Zygmuncie, jak też nie sposób było zgadnąć, po co i z jakimi zamiarami zjawił się na dachu[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. czytać, odczytywać
rzecz. odczyt m, odczytanie n, odczytywanie n, czytanka ż, czytelność ż, poczytność ż
przym. poczytny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odczytywać
źródła:
  1. Mariusz Sieniewicz, Czwarte niebo, 2003.