Przejdź do zawartości

obyczajny

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

obyczajny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ, IPA: [ˌɔbɨˈt͡ʃajnɨ], AS: [obyčai ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
podział przy przenoszeniu wyrazu: o•by•czaj•ny
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przest. moralny, przyzwoity
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) moralny, przyzwoity
antonimy:
(1.1) nieobyczajny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obyczajówka ż, nieobyczajność ż, obyczaj mrz, obyczajność ż
przym. nieobyczajny, obyczajowy
przysł. nieobyczajnie, obyczajnie, obyczajowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. obyczaj + -ny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: