obornik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obornik (język polski)[edytuj]

obornik (1.1)
rozrzucanie obornika (1.2)
wymowa:
IPA[ɔˈbɔrʲɲik], AS[oborʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) roln. odchody zwierząt hodowlanych uprzątnięte wraz ze ściółką; zob. też obornik w Wikipedii
(1.2) roln. nawóz z obornika (1.1)
(1.3) gw. miejsce zrzutu gnoju[1]
(1.4) przest. obora[1]
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) obornik płynny
synonimy:
(1.1) posp. gnój
(1.3) gnojownik, gnojowisko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obora ż, obórka ż, oborka ż, obóreczka ż, oborowy m, Oborniki nmos
przym. obrnikowy, oborowy, oborny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło obornik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.