obligatoryjny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obligatoryjny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɔblʲiɡatɔˈrɨjnɨ], AS[oblʹigatoryi ̯ny], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) obowiązkowy, konieczny, obowiązujący
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) obowiązkowy, konieczny, obowiązujący, powinny, należny
antonimy:
(1.1) fakultatywny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obligacja ż, obligatoryjność ż, obligowanie n
czas. obligować ndk., zobligować dk.
przysł. obligatoryjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. obligatorius od łac. obligo[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło obligatoryjny w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.