obiecadło

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obiecadło (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˌɔbʲjɛˈʦ̑adwɔ], AS[obʹi ̯ecadu̯o], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) daw. abecadło (zbiór liter)[1][2][3]
(1.2) daw. przen. abecadło (podstawy)[1][2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Obiecadło wedle ortografijej pana Kochanowskiego tak idzie: A á à ą b b' c ć cz d dz dź dż é è ę f g h ch i j k l ł m m' n ń o ó p p' q r rz s ś sz t u w w' x y z ź ż. (Jan Kochanowski, Ortografija polska, koniec XVI w., pisownia uwspółcześniona)
(1.1) Tak głupia, że azbuki i obiecadła nie umie. (Fabian Birkowski, Egzorbitancje, 1632)[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) obiecadło greckie[3] / łacińskie[3] / żydowskie[3]
synonimy:
(1.1) daw. abiecadło
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. abecadło
uwagi:
zob. też abecadło w Encyklopedii staropolskiej
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1-2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: abecadło
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło abecadło w: Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. I, część I, s. 2, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasła „abiecadło”, „abecadło” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 1, s. 2, Warszawa 1900–1927.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło obiecadło w: Stanisław Bąk, Maria Renata Mayenowa, Franciszek Pepłowski i in., Słownik polszczyzny XVI wieku, t. 19, s. 132-133, PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966–.