obiata
obiata (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. rel. (zwłaszcza w czasach pogańskiej słowiańszczyzny): ofiara ze zwierząt lub płodów ziemi składana bóstwom albo ku czci zmarłych[1]; zob. też obiata w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obiata obiaty dopełniacz obiaty obiat celownik obiacie obiatom biernik obiatę obiaty narzędnik obiatą obiatami miejscownik obiacie obiatach wołacz obiato obiaty
- przykłady:
- (1.1) W starożytności powszechnie wierzono, że zmarły uczestniczy w stypie. Hetyci ustawiali przy zastawionym stole w trakcie pogrzebu króla krzesło, na którym sadzano jego szczątki. Przychodzenie na groby w czasie świąt, ucztowanie, składanie obiat było powszechnym zwyczajem (…)[2]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ofiara
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „obiata” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Agnieszka Krzemińska, Joanna Podgórska, Wyprawa na wieczność, „Polityka”, 2007-10-27, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Porada „obiata” w: Poradnia językowa PWN.
- ↑ Hasło „obiata” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.
