oberwaniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oberwaniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba w podartym, obszarpanym ubraniu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na klatce stał jakiś oberwaniec, od którego zalatywało alkoholem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łachmyta, łapserdak, obdartus, obdrapaniec, obrzępała, obszarpaniec, szmaciarz
antonimy:
(1.1) elegancik, elegant
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. rwać ndk., oberwać dk., obrywać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. oberwany + -iec
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: