obczyzna

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obczyzna (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kraje poza ojczyzną
(1.2) przest. cudzoziemszczyzna
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Czy kto się modlić będzie na mym grobie / I kto zapłacze, / Gdy na obczyźnie dni skończę tułacze?[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zagranica
antonimy:
(1.1) ojczyzna
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. obcy
rzecz. obca ż, obcość ż, obcy mos
przysł. obco
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józef Birkenmajer, W dzień zaduszny