obłudnik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

obłudnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔbˈwudʲɲik], AS[obu̯udʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś, kto jest nieszczery, fałszywy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hipokryta, dwulicowiec, farbowany lis, faryzeusz, jezuita, tartuffe; pot. fałszywiec
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) bigot, niewiniątko, skromniś, wilk w owczej skórze / wilk w jagnięcej skórze
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obłuda ż
forma żeńska obłudnica ż
przym. obłudny
przysł. obłudnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: