nowator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nowator (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[nɔˈvatɔr], AS[novator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wprowadzający jakąś nowość, coś nowego w określonej dziedzinie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) innowator, nowinkarz, pionier
antonimy:
(1.1) konserwatysta
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) inicjator, inspirator, modernizator, odkrywca, prekursor, reformator[1]
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nowatorstwo n, nowatorszczyzna ż
forma żeńska nowatorka ż
przym. nowatorski
przysł. nowatorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.