norska

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

norska (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) język norweski
odmiana:
(1.1) lp norsk|a, ~u, ~u, ~u (~an, ~una, ~unni, ~unnar)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Noregur m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) od norskur
uwagi:
źródła:

norska (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) język norweski
odmiana:
(1.1) en norska, norskan, blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bokmål, nynorska
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. Norge
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: języki krajów Europy w języku szwedzkim
źródła: