norowiec

norowiec (język polski)

wymowa:

IPA: [nɔˈrɔvʲjɛt͡s], AS: [norovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j 

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) kynol. pies z grupy ras terierów i psów myśliwskich, które uczestniczyły w polowaniach na zwierzęta przebywające w norze i miały za zadanie wypłoszenie ich z nory

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	norowiec	norowce
dopełniacz	norowca	norowców
celownik	norowcowi	norowcom
biernik	norowca	norowce
narzędnik	norowcem	norowcami
miejscownik	norowcu	norowcach
wołacz	norowcu	norowce

przykłady:

(1.1) Jako norowców używa się jamniki i teriery.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nornik

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nora ż, norka ż, norki nmos

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. nora

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: