normatywność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

normatywność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co normatywne; zob. też normatywność w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nienormatywność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. normatywistyka ż, normatywizm mrz, normatyw m, norma ż
przym. normatywny
przysł. normatywnie
czas. normować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: