norður

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

norður (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) północ (kierunek świata)
odmiana:
(1.1) lp norð|ur, ~ur, ~ri, ~urs (~rið, ~rið, ~rinu, ~ursins)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) í norðna północ; Norður-Evrópa, Norður-Amerika, Norður-Afrika, Norður-Asía, norðurheimskaut, norðurlandamál, norðurpóll, Norðursjór
synonimy:
antonimy:
(1.1) suður
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. norðlægur
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) fara norður og niður!
uwagi:
źródła: