nomino

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nomino (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[nõ.ˈmĩ.no]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od nominar
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

nomino (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) nazywać
(1.2) nominować, desygnować, mianować[1]
odmiana:
(1.1) nomino, nominare, nominavi, nominatum (koniugacja I)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło nominare w: Słownik polsko-łaciński, łacińsko-polski. Dictionarium latino-polonicum, polonico-latinum, pod red. Jacka Gordona, s. 629, Czernica, Level Trading, 2014, ISBN 978-83-61800-47-7.