nieustanny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

nieustanny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ustaje, trwający ciągle
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W istocie bowiem proces emisji, sprzedaży i wykupu weksli skarbowych trwa nieustannie[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) trwały, ciągły, bezustanny, notoryczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. ustawać ndk., ustać dk.
przysł. nieustannie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Owsiak Stanisław, Finanse publiczne, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.