Przejdź do zawartości

nieumiejętny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

nieumiejętny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) świadczący o braku umiejętności, wprawy w czymś
(1.2) daw. nie mający wykształcenia[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niewprawny, niezdarny, niezręczny
(1.2) nieoświecony, niewykształcony
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieumiejętność ż
przysł. nieumiejętnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „nieumiejętny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.