nieudręczenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nieudręczenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌɲɛwudrɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], ASeudrẽṇčńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ę -ni…epenteza ł akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. rzecz. odczas. od: nie udręczyć
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) udręczenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nieudręczanie n ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: