nieuctwo

nieuctwo (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pogard. brak wiedzy połączony z błędami lub brakiem kompetencji

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nieuk mos

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ignorance, know-nothingness
• ukraiński: (1.1) неуцтво n (neuctwo)

źródła: