niemuzykalny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niemuzykalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie ma zdolności muzycznych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ale słyszę, naprawdę słyszę rytm, a rymy same do mnie przybiegają. Mama się dziwi: przecież takie niemuzykalne dziecko![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) muzykalny
hiperonimy:
(1.1) niezdolny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niemuzykalność ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. nie- + muzykalny
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Topografia myślenia, Joanna Kulmowa, 2001 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.