niemoralność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niemoralność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Niemoralność to był wszak zarzut, z jakim najwięksi pisarze francuscy spotykali się i we własnej ojczyźnie, zanim ich dzieła, te same, które były przedmiotem oburzeń, odleżały się dostatecznie i wypromowały ich na szkolnych klasyków[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) amoralność, grzeszność
antonimy:
(1.1) moralność, etyczność
hiperonimy:
(1.1) nieuczciwość
hiponimy:
(1.1) nieprzyzwoitość, rozwiązłość
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. niemoralny
przysł. niemoralnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Tadeusz Żeleński, Znaszli ten kraj?… I inne wspomnienia, s. 272