niedorzeczność

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niedorzeczność (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) coś bez sensu, nie mające uzasadnienia
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) absurd, absurdalność, bezsens, bezsensowność, bzdura, bzdurność, nonsens, nonsensowność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. niedorzeczny
przysł. niedorzecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: