niedobitek

niedobitek (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba ocalała z pogromu, ludobójstwa, więzienia, katastrofy naturalnej, itp., zazwyczaj jedna z nielicznych

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	niedobitek	niedobitki
dopełniacz	niedobitka	niedobitków
celownik	niedobitkowi	niedobitkom
biernik	niedobitka	niedobitków
narzędnik	niedobitikiem	niedobitkami
miejscownik	niedobitku	niedobitkach
wołacz	niedobitku	niedobitki
ndepr. M. i W. lm: (ci) niedobitkowie

przykłady:

(1.1) Oto nasi - te nieszczęsne, wycieńczone niedobitki łagrów i tiurm - będą teraz zmuszeni bić się ramię w ramię z Sowietami.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

forma żeńska rzad. niedobitka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. nie + dobity

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) survivor
• hiszpański: (1.1) sobreviviente m, superviviente m
• ukraiński: (1.1) недо́биток m

źródła: