negocjator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

negocjator (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba będąca przedstawicielem którejś ze stron negocjacji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Gdy policjanci zobaczyli w jego ręku nóż, zrezygnowali z wyważenia drzwi i wezwali negocjatora[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. negocjacja ż
forma żeńska negocjatorka
czas. negocjować ndk., wynegocjować dk., zanegocjować dk.
przym. negocjacyjny, negocjowalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. négociateur[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Negocjator u desperata, „Dziennik Polski”, 2002-01-29, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „negocjator” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.