nauczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

nauczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) dać nauczkę / dostać nauczkę
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nauka ż, naukowiec m, uczeń mos
czas. nauczać
przym. naukowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
zdrobn. od nauka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: