native speaker

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

native speaker (użycie wyrażenia obcego w języku polskim)[edytuj]

wymowa:
(spolszczona) ‹nejtiw spiker›
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym[1]
odmiana:
(1.1) [2][3]
przykłady:
(1.1) Nasza szkoła językowa oferuje kursy języka angielskiego z konwersacjami z udziałem native speakerów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rodzimy użytkownik języka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. native speakerka
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. native speaker
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło native speaker w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „native speaker i Muttersprachler” w: Poradnia Językowa PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło native speaker w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.

native speaker (język angielski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

fraza rzeczownikowa policzalna

(1.1) native speaker
odmiana:
(1.1) lp native speaker lm native speakers
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.1) native speaker of
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ang. native + speaker
uwagi:
źródła: