natis
natis (język łaciński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1) natis, natis (deklinacja III)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik natis natēs dopełniacz natis natium celownik natī natibus biernik natem natēs ablatyw nate natibus wołacz natis natēs
- przykłady:
- (1.1) Tulit itaque Hanon servos David rasitque dimidiam partem barbae eorum et praecidit vestes eorum medias usque ad nates et dimisit eos.[3] → Chanun wziął więc sługi Dawida, zgolił im brody do połowy, poobcinał ich szaty do połowy, aż do pośladków, i odesłał ich[4].
- (1.1) Sic minabit rex Assyriorum captivos Aegypti et exsules Aethiopiae, iuvenes et senes, nudos et discalceatos, discoopertis natibus ad ignominiam Aegypti.[5] → Tak król Asyrii uprowadzi więźniów Egiptu i jeńców Etiopii, młodych i starych, nagich i bosych, z obnażonymi pośladkami, na pohańbienie Egiptu.[6]
- (1.1) Dum istos invitabis suffragatores, pater, prius in capulo quam in curuli sella suspendes natis.[7] → Jeśli będziesz zapraszał tych swoich wyborców, ojcze, prędzej umieścisz swój tyłek w trumnie niż na krześle kurulnym.
- (1.1) — Ei! Natis pervellit. — Licet: iam diu saepe sunt expunctae.[8] → Oj! On mnie szczypie w pośladki. — Wolno mu. Już od dawna i częstokroć zostały przeszyte na wylot.
- (1.1) Perii! Non puella est. Num quid abscondidisti inter nates?[9][10] → Przepadłem! To nie jest dziewczyna. Czy nie schowałaś czegoś między pośladkami?
- (1.1) Nam, displosa sonat quantum vesica, pepedi diffissa nate ficus.[11] → Jak rozchylę pośladki! Jak huku narobię! – Tak głośno trzaska pęcherz[12].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Wyraz ten używany jest najczęściej w liczbie mnogiej[13].
- źródła:
- 1 2 Hasło „natis” w: Słownik łacińsko-polski, red. nauk. Józef Korpanty, t. 2, Wydawnictwo Szkolne PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-7195-302-X, s. 301.
- ↑ Janina Sokołowska-Pituchowa (red.), Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, wyd. VIII, Warszawa, 2008, s. 594, ISBN 978-83-200-3917-7.
- ↑ Nova Vulgata, Liber Secundus Samuelis, 10, 4
- ↑ Uwspółcześniona Biblia Gdańska, 2 Sm 10, 4.
- ↑ Nova Vulgata, Liber Isaiae, 20, 4
- ↑ Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Iz 20, 4.
- ↑ Quintus Novius, Pappus Praeteritus, 75.
- ↑ Plaut, Pers, 847–848
- ↑ Pomponiusz z Bononii, Macci gemini, III
- ↑ Jest to jeden z czterech zachowanych wersów z tego utworu. [za:] Šárka Hurbánková, Characters and comic situations in Roman comedy: the Atellan face and mime, Graeco-Latina Brunensia 15, 2010, 2, s. 73
- ↑ Horacy, Saturae, 1.8.46.
- ↑ Oktawiusz Jurewicz, Kwintus Horacjusz Flakkus. Dzieła wszystkie. Tom II. Gawędy, listy, sztuka poetycka, s. 102, ISBN 83-04-02267-2
- ↑ Oxford Latin Dictionary, Oxford University Press, 1968, s. 1158