narodzić

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

narodzić (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany

(1.1) urodzić wiele dzieci
(1.2) przest. (dziś książk.) urodzić dziecko[1]

czasownik zwrotny narodzić się

(2.1) książk. urodzić się
(2.2) książk. przen. powstać, zacząć istnieć
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
(2.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(2.1) Czy każdy Lucjusz narodził się o świcie?
(2.1) Narodził się Jezus Chrystus, bądźmy weseli, / chwałę Mu na wysokości nucą Anieli.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) urodzić się, przen. podn. przyjść na świat
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. narodzenie n, naród mrz, narodziny lm nmos, urodziny lm nmos
czas. rodzić ndk., zrodzić dk.
przym. narodowy, rodzimy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. na- + rodzić
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: rodzić
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło narodzić w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. polska kolęda